Oogstjaar 2021 begon meteen met een uitdaging van formaat. Tijdens enkele spannende weken met kans op voorjaarsvorst trotseerden we uiteindelijk een aantal dagen waarin de temperatuur erg vlot onder nul ging. Ondanks de lange nachten waarin we de wijngaard met man en macht beschermden tegen Koning Winter, werd de schade de weken nadien duidelijk. Op sommige percelen verloren we tot 50% van onze ontluikende knoppen of jonge scheuten.

Double pruning, de praktijk waarbij we een reservetak behouden tot na de ijsheiligen - en we elk jaar hopen deze niet nodig te hebben - bleek dit jaar cruciaal. De takken die rechtop stonden en niet opgebonden waren, hadden de koude nachten beter doorstaan. Het wijngaardteam is dan ook meteen met volle overtuiging begonnen aan wat zij noemden ‘Operatie: beperk de vorstschade’. De staat van elke plant werd geëvalueerd en waar nodig, vervingen we de opgebonden tak om verdere vorstschade te kunnen beperken.

Een typisch Belgisch voorjaar

Al snel werden we geconfronteerd met een tweede uitdaging. Door de voorjaarsvorst zou de plant veel reserveknoppen gaan stimuleren en dit maakte het uitdunnen nog arbeidsintensiever dan voordien. Er waren meer scheuten uit te dunnen en niet elke scheut bleek vruchtdragend voor een tak met toekomstige druiven, waardoor elke jonge scheut nog eens onderzocht moest worden.

Het voorjaar bleek er één te zijn van typisch Belgisch makelij: regenperiodes afgewisseld met enkele warme weken. Doorgaans twee warme weken, wat voor ons alleszins te weinig was. De natuur ontplofte zichtbaar door deze condities waardoor het uitdunnen en opbinden snel moest gebeuren. Van een derde uitdaging gesproken.

Met de eerste tekenen van de beginnende bloei, kreeg onze vierde uitdaging vorm. Een weersvoorspelling van twee weken gevuld met regen en dit tijdens wat misschien wel de belangrijkste periode in de wijngaard is. Slecht weer tijdens de bloei kan namelijk zorgen voor millerandage of in mensentaal: een onregelmatige bloei. Bij een normale bloei lossen de dekblaadjes die de meeldraden en stampers beschermen stelselmatig, en in ideale omstandigheden vallen ze dan ook van de bloemetjes. Wanneer er op deze dekblaadjes regen valt nog vóór ze vallen, kunnen ze vast komen te zitten rond de bloem, waardoor bestuiving moeilijk of zelfs helemaal niet kan plaatsvinden. Als deze millerandage zich slechts in een lichte vorm voordoet, zijn wij als wijngaardteam eigenlijk gelukkig. ‘Waarom?’, zou je denken. ‘Dat zorgt toch voor minder opbrengst?’. Klopt, de enkele bloemetjes die niet bestoven worden, zorgen voor minder compacte trossen. Maar dat maakt ze net resistenter tegen een andere komende uitdaging: Botrytis.

 Wijndomein Valke Vleug
 Wijndomein Valke Vleug
 Wijndomein Valke Vleug
 Wijndomein Valke Vleug

Ook na de bloei bleef het duchtig verder regenen. Een nat bladerdek, onze bondgenoot de zon die zich te weinig liet zien, gebrek aan wind, enzovoort. Allemaal factoren die onze volgende uitdaging inleidden: Plasmopara Viticola of Valse Meeldauw. Deze schimmel kan zich sterk ontwikkelen in condities zoals we die de maand voordien hebben gekend: veel regen, weinig zon en weinig wind. Onder meer door de wijnranken pas laat af te toppen, de troszone te ontbladeren, secuur uit te dunnen en op te binden en extra plantversterkende kruidenpreparaten aan te brengen, probeerden we weerwerk te bieden aan deze hardnekkige schimmel. We bevonden ons op dat moment nog volop in die fase. We waren hard in de weer om een grote uitbraak te voorkomen en baden tot de weergoden voor droog weer in de volgende weken zodat we nadien alsnog zouden kunnen terugkijken op een zwaar, maar geslaagd 2021.

Enkele hoogtepunten

Met de voornoemde uitdagingen kan je wel stellen dat we al een zwaar seizoen achter de rug hebben. Toch kunnen we ook terugkijken op enkele mooie momenten in 2021. Zo hebben we de hele wijngaard kunnen inzaaien met grassen en kruiden waardoor het microbieel leven in de bodem elk jaar meer divers zal worden. Dit heeft niet enkel voordelen voor ons als wijnbouwers, maar ook voor alle andere bewoners van onze planeet. We creëren zo immers een sterker en weerbaarder ecosysteem én slaan heel wat extra atmosferische koolstof op in onze bodem. Applausje voor onszelf!

Ook mochten we vijf nieuwe bewoners op Wijndomein Valke Vleug verwelkomen. Zowel in het valkennest in Liezele als op de wijngaard in Malderen werden jonge valkjes geboren. De vijf Liezelse jongen werden zo spoedig mogelijk geringd door Natuurpunt en hebben na een intensieve opleiding van hun ouders het nest nu verlaten.

 Wijndomein Valke Vleug
 Wijndomein Valke Vleug
 Wijndomein Valke Vleug
 Wijndomein Valke Vleug

We sluiten deze blog graag af met een update uit onze kelder. Na veel testen en proeven, werd de Pinot Auxerrois van 2020 uit de acaciahouten vaten gehaald. Na 9 maanden houtlagering is de wijn voorlopig hoe we hem willen. Nu rust deze lekkernij nog een tijdje in inox cuvées en binnen enkele maanden is ook deze klaar om in de fles te gaan. Wij kijken er alvast naar uit!

Wil je op de hoogte blijven van de lancering van onze volgende cuvées? Schrijf je dan alvast hier in.

Lees het verslag van januari 2021

Lees het verslag van mei 2021